Historia

Fragmenty zamieszczonego poniżej tekstu pochodzą z książki A Constant Friend: a History of the Peel Children's Aid Society, której autorem jest Tom Urbaniak, były prezydent Organizacji Pomocy Dzieciom Peel.

• W 1891 roku, czery lata po odegraniu czołowej roli w założeniu Organizacji Humanitarnej Toronto, John Joseph Kelso, były dziennikarz, założył Organizację Ochrony Dzieci (Children’s Aid Society) wToronto poświęconej opiece i ochronie maltretowanych, zaniedbanych i osieroconych dzieci.
• Pierwsze zebranie zarządu Organizacji Pomocy Dzieciom Peel, w którym wzięło udział wielu wybitnych okolicznych mieszkańców, odbyło się 23 kwietnia 1912 roku w Kościele Grace United w Brampton.
• Pierwszym oficjalnym pracownikiem Organizacji Pomocy Dzieciom Peel był Charles W. Norton, dziecięcy pracownik socjalny.
• Pierwsza oficjalna dotacja na rzecz Organizacji Pomocy Dzieciom Peel w wysokości 100 dolarów została przyznana 6 czerwca 1912 roku przez Radę Hrabstwa.
• W odpowiedzi na brak domów zastępczych w okolicy, 24 czerwca 1919 roku nastąpiło otwarcie stałej ochronki dla dzieci, Dom Gordona, noszącej imię prezydenta Organizacji Pomocy Dzieciom Peel, Charlesa D. Gordona. Zapewniała ona podopiecznym odpowiednią opiekę lekarską, pożywienie i odzież.
• W 1936 roku 119 dzieci było zależnych od pomocy Organizacji Pomocy Dzieciom Peel, a 32 spośród nich mieszkało na stałe w Domu Gordona.
• W odpowiedzi na przytłaczające zapotrzebowanie na usługi dla dzieci, 4 listopada 1935 roku nastąpiło połączenie Organizacji Pomocy Dzieciom Peel i Halton. Pragnienie większego wpływu na działalność Organizacji Pomocy Dzieciom Peel przez Radę Hrabstwa Peel spowodowało, iż organizacje te zostały ostateczne rozdzielone w 1944 roku.
• Dom Gordona zamknął swoje podwoje w sierpniu 1936 roku z powodu braku pomocy materialnej oraz socjalnej. Większość dzieci została umieszczona w domach zastępczych, reszta odesłana do domu dziecka w Orillia, Ontario.
• Od listopada 1936 roku, Rada Hrabstwa zapewniała organizacji 75 centów dziennie na każde dziecko; roczna dotacja rządu prowincjonalnego wynosiła 1,000 dolarów na każde dziecko.
• W początkach lat 50-tych, słabe warunki socjane i ekonomiczne przyczyniły się do ciągłego zapotrzebowania na rozbudowę i rozwój struktury oraz usług organizacji.
• Aż do pόźnych lat 50-tych, biuro Organizacji Pomocy Dzieciom Peel mieściło się na drugim piętrze budynku sądu okręgowego; jeden telefon przeznaczony był na usługi całego personelu.
• Pod koniec lat 50-tych i na początku lat 60-tych, polepszające się warunki ekonomiczne spowodowały zwiększenie prywatnych dotacji; wprowadzone zostały dodatkowe usługi dla rodzin, włącznie z samotnymi matkami; organizacja oferowała także poradnictwo, zajęcia rekreacyjne oraz pokrywała wydatki związane z edukacją.
• Członkowie zarządu Organizacji Pomocy Dzieciom Peel odegrali stosowną rolę w udoskonaleniu Aktu Dobra Dziecka, który wszedł w życie 1 stycznia 1966 roku.
• W 1970 roku Organizacja Pomocy Dzieciom Peel zatrudniała około 50 pracowników i była uważana za ósmą pod względem wielkości jurysdykcję w prowincji.
• 1 stycznia 1974 roku, w związku z powołaniem rządu regionalnego w Peel, organizacja zmieniła nazwę na Organizację Pomocy Dzieciom w Regionie Peel.
• W 2003 roku siedziba organizacji została przeniesiona do obecnego lokalu w okolicy Mississauga Road i autostrady 401 w Mississauga.
• Według danych z 2006 roku, istnieje 175 rodzin zastępczych w Brampton, Caledon i Mississauga, które zapewniają dom dzieciom znajdującym się pod kuratelą agencji.
• Obecnie Organizacja Pomocy Dzieciom w Regionie Peel służy około 7000 rodzin rocznie i zatrudnia 375 pracowników na cały lub część etatu.

Aby zamówić ksążkę Toma Urbaniaka, A Constant Friend: a History of the Peel Children’s Aid Society, prosimy dzwonić pod numer telefonu (905) 363-6131 wewnętrzny 1155.